Τα Κλειδιά ενός Αφυπνισμένου Ανθρώπου – Επίγνωση

Heart-shaped lock, tobacco label, 1887

Και θέλω τώρα να πάμε στα κλειδιά μας. Τί κάνουμε λοιπόν; Κατ’ αρχήν, για όλα αυτά όπως καταλαβαίνετε και αντιλαμβάνεστε, η επίγνωση είναι κάτι που χρειάζεται να το έχουμε στην καρδιά μας με κεφαλαία γράμματα. Επίγνωση συνεχώς, δηλαδή για να καταλάβω ότι έχω αυτή την πτυχή, η οποία αυτή την στιγμή έχει μπει στο κέντρο μου και με κουμαντάρει, θα πρέπει να είμαι παρατηρητής και να έχω την γνώση του τί μου συμβαίνει. Για να δω ότι για άλλη μια φορά αποδοκιμάζω τον εαυτό μου και δεν τον εμπιστεύομαι χρειάζεται να έχω επίγνωση. Άρα για όλα αυτά το άλφα και το ωμέγα είναι να είμαι συνεχώς σε σύνδεση μ’ εμένα.

Υπάρχουν δύο επιλογές: Π.χ. κάποιος από εσάς πάει τώρα στην παραλία.  Μπορείς να πας στην παραλία και να βιώσεις όλη αυτή την εμπειρία μόνο μέσα από την αίσθηση της υλικής πραγματικότητας. Ήρθα, έκατσα, ήπια καφέ, αισθάνθηκα το νερό, είδα τον ήλιο, τσακώθηκα με κάποιον στο πάρκινγκ, ήξερα την κοπέλα που μου μίλησε. Αυτό είναι μία εμπειρία. Μπορείτε όμως να πάτε στην παραλία, έχοντας σύντροφο τον εαυτό σας, την ιερότητά σας, το εγώ ειμί αυτό που εγώ ειμί και ας είστε με παρέα, έχετε άλλη αίσθηση της σύνδεσής σας με την άμμο, με το νερό, παίρνετε βαθιές εισπνοές και λέτε υπάρχω, ζω, βιώνω την ομορφιά, είμαι ο παράδεισός μου. Το ξέρετε ότι ο παράδεισός σας, αυτό που θέλετε να έχετε στη ζωή σας, θέλει απλά να το ενεργοποιήσετε, γιατί υπάρχει μέσα σας, είναι σαν μια φουσκαλίτσα από το σαπουνάκι που κάνουμε τις φουσκάλες. Υπάρχουν όλες αυτές οι φούσκες μέσα μας, υπάρχουν όμως. Θέλει απλά να κάνετε «τσακ» με το δακτυλάκι σας, για να αρχίζει αυτό να δείχνει ότι είναι εδώ, η ομορφιά της ψυχής μας που λέμε.

Αυτό που είμαστε, αυτό που ζείτε αυτή την στιγμή, στο σημείο που κάθεστε, εκεί που κοιτάτε, την κουρτίνα σας, τις καρέκλες σας, το τραπέζι σας, ό,τι είναι δίπλα σας τώρα, είναι η προέκτασή σας, είναι αυτό που έχετε επιτρέψει στον εαυτό σας να έχετε. Άρα όταν είστε εδώ και νιώθετε βασιλιάς, βασίλισσα, ότι όλα γύρω σας σας υπηρετούν, αυτό είναι η σύνδεσή σας με τον εαυτό σας, είναι η σύνδεσή σας με την ιερότητά σας. Αυτό λοιπόν είναι επίγνωση. Όλα τα κάνουμε με επίγνωση. Κάντε το σαν άσκηση, σηκωθείτε και έχετε αυτή την επίγνωση μέσα σας. Απλά πείτε, δεν χρειάζονται περίπλοκα πράγματα, «Νιώθω μέσα μου ότι εγώ είμαι αυτό που είμαι». Τί επιλέγετε να είστε;

Άρα λοιπόν, όταν έχω αυτή την επίγνωση και ξαφνικά αρχίζει και παρουσιάζεται μία κατάσταση, στην οποία νιώθετε ότι δεν εμπιστεύεστε τον εαυτό σας, πείτε στον εαυτό σας: «Τέρμα οι αμφιβολίες, αυτός είναι ένας παλιός εαυτός. Είναι μία πτυχή, την οποία πια δεν την χρειάζομαι». Η εμπιστοσύνη είναι ένα από τα κλειδιά νέας νοοτροπίας. Γράψτε το, άλλο είναι να το βλέπετε στο μόνιτόρ σας και άλλο είναι να το γράψετε. Πάρτε ένα χαρτί και γράψτε το με μεγάλα γράμματα ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ. Η εμπιστοσύνη είναι σαν να εμπιστεύεστε τον ίδιο τον θεό και το σαν δεν χρειάζεται σ’ αυτή την περίπτωση. Εμπιστεύεστε τον ίδιο τον θεό. Δεν κάνουμε λάθη, βιώνουμε εμπειρίες και όταν μία εμπειρία δεν μας αρέσει, απλά βγαίνουμε.

Το δεύτερο σημείο, το οποίο είναι δεύτερο κλειδί νέας νοοτροπίας, για εκείνους που ακόμα μπορεί να την βιώνουν και να έχουν παρατηρήσει ότι την έχουμε ακόμα στη ζωή μας, είναι η κρίση, η ανάγκη κατάκρισης των άλλων ανθρώπων και του εαυτού μας. Να σας πω κάτι. Μόλις πάψετε να κρίνετε τον εαυτό σας –είμαι έτσι, δεν έκανα αυτό, δεν μπορώ να κάνω εκείνο, μα πώς το έκανα, μα είναι δυνατόν, μα γιατί δεν ξύπνησα  στην ώρα μου, γιατί δεν το έκανα αυτό, πώς το μαγείρεψα έτσι, μα πώς το σιδέρωσα έτσι–, μόλις το σταματήσετε αυτό και κατανοήσετε την μεγαλοσύνη σας, όλα αυτά που είστε, σ’ αυτό αυτόματα θα έρθει αλυσιδωτά και η απουσία ανάγκης να κρίνετε και τους άλλους.

Είναι μία προέκταση, σας το λέω. Κρίνετε τους άλλους, γιατί κατ’ αρχήν δεν έχετε αποδεχθεί εσάς, την δική σας καταλληλότητα ακόμα. Το πού βρίσκεστε, αποδεχθείτε το. Είναι η τέχνη του επιτρέπειν. Και ας γίνει η κατάκριση συμπάθεια, compassion, βαθιά κατανόηση του τί κάνουμε εδώ, του μεγαλειώδους αυτού παιχνιδιού και αυτής της εμπειρίας, αυτού του πειράματος, γιατί χάρις σ’ εμάς έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, έχουμε βοηθήσει και τις αγγελικές μας οικογένειες. Αυτό το πείραμα, το οποίο επιτυχώς εξελίσσεται, μεταμορφώνει λοιπόν την κατάκριση σε συμπάθεια.

Εκδήλωση Ενδιαφέροντος

    Ονοματεπώνυμο (απαραίτητο)

    Email (απαραίτητο)

    Ενδιαφέρομαι για