Η Συνειδητοποίηση της Ανάληψης.

Η συνειδητοποίηση της ανάληψης που βιώνεται κάθε στιγμή που είσαι παρών είναι τόσο μαγική. Τα πάντα ρέουν μαγικά, με την έννοια ότι συνειδητοποιείς από την μία στιγμή στην άλλη ότι πραγματικά κάνεις εσωτερικά άλματα.

Η συνειδητοποίηση της ανάληψης που βιώνεται κάθε στιγμή που είσαι παρών είναι τόσο μαγική. Τα πάντα ρέουν μαγικά, με την έννοια ότι συνειδητοποιείς από την μία στιγμή στην άλλη ότι πραγματικά κάνεις εσωτερικά άλματα. Κάνεις εσωτερικές μετακινήσεις με ταξίδια. Όταν αυτό βιώνεται σε μια παρατεταμένη χρονική περίοδο, στη συνέχεια το παρατηρείς να συμβαίνει και έξω από σένα, στην υλική πραγματικότητα.

Και μετά όλα συμβαίνουν σαν δεδομένα, γιατί είναι τόσο οικεία αυτή η ποιότητα με την οποία έχεις ταξιδέψει κι έχεις έρθει εδώ. Οι άνθρωποι που συναντάς είναι σαν να μιλάνε την ίδια γλώσσα της ψυχής με σένα, είναι οι άνθρωποι που σου λένε: «Βικτώρια σε περιμέναμε, που ήσουν;».

Είναι τόσο φυσιολογικό που ήρθες εδώ και μετά τα πάντα αρχίζουν και είναι οικεία. Χρειάζεται όμως ένα χρονικό περιθώριο. Κι αυτό είναι η ομορφιά και η κατανόηση, η οποία έρχεται από μόνη της. Δεν κυνηγάς να καταλάβεις γιατί συμβαίνει κάτι με τον τρόπο που συμβαίνει.

Tα επόμενα 2 χρόνια αυτό που θα μας απασχολήσει πολύ έντονα, σα συνειδητότητες που έχουμε αφυπνιστεί, είναι η ενσωμάτωση και η ολοκλήρωση του ξεδιπλώματος της ζωής στην υλική πραγματικότητα. Κι όλα αυτά χωρίς να σπρώχνουμε και να αποφεύγουμε τις εμπειρίες, όπως κάναμε στο παρελθόν.

Η ενσωμάτωση δεν συμβαίνει όταν σε όλα τα πράγματα προσπαθώ να καταλάβω. Αυτός που προσπαθεί να καταλάβει είναι πάλι η ανθρώπινη πτυχή της προσωπικότητας, το Εγώ.

Αποχαιρετάμε λοιπόν τα καταναγκαστικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης πτυχής, γιατί αυτό ουσιαστικά είναι το μόνο που μας εμποδίζει να περάσουμε από τον φόβο στην εμπιστοσύνη και να διασχίσουμε αυτό το μονοπάτι.

Είναι όμως καλό να κατανοήσουμε ότι κι αυτό έχει τον σκοπό του, πρέπει οπωσδήποτε να γίνει αυτή η καλλιέργεια, γιατί αλλιώς θα φεύγαμε όλοι στα βουνά. Άρα λοιπόν, όταν μιλάμε για την ενσωμάτωση και την ολοκλήρωση, αναφερόμαστε στην κατάσταση όπου καμία εμπειρία και καμία ποιότητα, η οποία έρχεται στο πεδίο μας δεν βιώνεται από το εγώ μας. Φεύγουμε από την κατάσταση όπου τα βιώνουμε όλα από το “Εγώ είμαι δυστυχισμένη, εγώ είμαι θυμωμένη, εγώ είμαι συγχυσμένη αυτή την στιγμή”.

Προσέξτε λίγο την διαφορά. Όταν λέω είμαι συγχυσμένη αυτή την στιγμή ή είμαι θυμωμένη αυτή την στιγμή, αυτό προέρχεται ξεκάθαρα από τον εγωιστικό εαυτό της προσωπικότητας.

Ας δοκιμάσουμε όμως κάτι διαφορετικό, όπου επιλέγουμε να πούμε: “Αυτή την στιγμή είμαι θυμός.” Σε αυτή την περίπτωση είναι σα να δηλώνουμε αντίστοιχα: “Εγώ, η συνειδητότητα που είμαι και την οποία έχω αποδεχτεί, έχω επιτρέψει κι έχω κάνει τον χώρο μέσα μου, ώστε να υπάρξει αυτή η εμπειρία θυμού. Το συνειδητοποιώ ότι είναι έτσι.” Νιώθετε τη διαφορά;

Η μαεστρία μας εκδηλώνεται στο ότι δεν προσπαθούμε να ξεφορτωθούμε πάνω στον άλλον τον θυμό ή  σε εμάς τους ίδιους. Εκεί γεννιούνται τα συναισθήματα, τα οποία είναι η ανάγκη του νου να νιώσει. Για να νιώσει ο νους ζωντανός χρειάζεται επιβεβαίωση. Αντίστοιχα, η συνειδητότητα δεν έχει αυτή την ανάγκη.

Επομένως, η συνειδητοποίηση της ανάληψης ουσιαστικά είναι και η συνειδητοποίηση της ενσωμάτωσης, η οποία οδηγεί στην παράδοση. Παραδίνομαι στο να βιώσω την εμπειρία, όχι από την ανθρώπινη πτυχή μου, αλλά από το σημείο όπου είμαι η συνειδητότητα, η οποία δεν επηρεάζεται από την εμπειρία που βιώνει.

Η συνειδητότητα δε βιώνει την εμπειρία πια σαν άνθρωπος, ούτε σαν προσωπικότητα που έχει ανάγκη να επιβεβαιωθεί ότι είναι στον σωστό δρόμο. Η συνειδητότητα, η οποία είναι ενσωματωμένη, βρίσκεται μονίμως σε κατάσταση εμπιστοσύνης.

Κάτι ενδιαφέρον, που θα παρατηρήσετε σε αυτές τις περιόδους της ενσωμάτωσης, είναι ότι υπάρχουν φορές όπου παρουσιάζεται μία σύγχυση, γιατί μπαίνουμε στο φόβο. Ακόμη και σε αυτές τις φορές, έχει σημασία να αφήσουμε τον εαυτό μας να βιώσει τον φόβο.

Όταν λοιπόν περάσουμε από το σημείο όπου πασχίζουμε να καταλάβουμε, στο σημείο ότι επιτρέπουμε στον Εαυτό μας να μην καταλαβαίνει, ξαφνικά ξεκαθαρίζει μπροστά μας η μεγάλη εικόνα του τι πραγματικά συμβαίνει.

Καλή Ενσωμάτωση,

Βικτώρια

Anagenis Estia