divineheart~ Αυτό που είμαστε αγαπημένοι, είναι ότι είμαστε μέρος αυτού του κόσμου, μα σε καμμία περίπτωση δεν του ανήκουμε, είτε είναι κράτος, είτε είναι κοινωνία, είτε είναι σχέση, είτε είναι παιδιά, είτε είναι γονείς. Δεν υπάρχει η έννοια του ανήκω κάπου, γιατί είμαστε πνεύμα στην υλική πραγματικότητα. Όταν λοιπόν το κατανοήσουμε αυτό και αντιληφθούμε ολοκληρωτικά ότι δεν ανήκουμε, δεν ανήκουμε σε κανέναν και σε τίποτα, ότι είμαστε όλοι –ανεξαρτήτως συνειδησιακού επιπέδου του κάθε ανθρώπου– κυρίαρχοι του εαυτού μας και ότι εξελισσόμαστε σαν μονάδες και ότι εδώ στη Γη εξερευνούμε την ύλη, βιώνουμε εμπειρίες, παίζουμε το παιχνίδι τού είμαι άνθρωπος και ότι ως πνεύμα είμαι άφθονο, το σύμπαν και το πνεύμα παντού και πάντα μας στηρίζουν. Είμαστε πλήρεις, είμαστε όντα του σύμπαντος και δεν έχουμε προσκόλληση σε τίποτα, ό,τι χρειαζόμαστε το έχουμε, υπέροχους ανθρώπους, σχέσεις, δουλειές, δημιουργικές ιδέες, υλική άνεση, τα έχουμε όλα. Έχει να κάνει πραγματικά το πώς αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας. ~ από τoν κύκλο σεμιναρίων ”Είμαι ο Δημιουργός της Ζωής Μου”

~ Ήρθε ο καιρός όμως, όπως το ανακοινώνουν και οι ανώτερες σφαίρες –οι οποίες πραγματικά έχουν μείνει έκπληκτες απ’ όλη αυτή την πρόοδο που έχουμε κάνει–, ήρθε ο καιρός εδώ στη Γη να θυμηθούμε ότι εμείς οι ίδιοι στήσαμε όλους αυτούς τους μηχανισμούς του φόβου, για να είναι πιο ενδιαφέρον το παιχνίδι. Τους στήσαμε, παίξαμε και ήρθε η ώρα να απαλλαγούμε. Έτσι λοιπόν με τον τρόπο της προσκόλλησης σ’ αυτούς δεν επιτρέπουμε στην ροή της εξέλιξης, στη ροή της δημιουργίας, να εισρεύσει στη ζωή μας, γιατί είμαστε όντα δημιουργικά. Όταν δημιουργούμε, μεταφερόμαστε και πάλι ξαναερχόμαστε στην πορεία προς το φως και την σύνδεσή μας με την αληθινή αγάπη, που είναι η απόλυτη ελευθερία. Η αληθινή αγάπη είναι απόλυτη ελευθερία και στην ελευθερία δεν χωράει η έννοια του φόβου. ~ από τα ειδικά σεμινάρια ”Συνειδητότητα Ευημερίας” 

~ Και περνάμε σε μία άλλη έννοια, η οποία είναι η φροντίδα, είναι η συμπαράσταση, είναι ο σεβασμός για τον δρόμο των άλλων, για το μονοπάτι της εξέλιξης των άλλων ανθρώπων γύρω μας. Προσπαθήστε προτού κρίνετε, προτού κατηγορήσετε, προτού θυμώσετε, προτού διαφωνήσετε με κάποιον, να δείτε τον θεό/την θεά που έχετε απέναντί σας. Βγείτε λίγο απ’ αυτό το παιχνίδι, κάντε το στην άκρη. Σωπάστε τον εγωισμό σας και πείτε απλά μέσα σας, εγώ ξέρω ποιός ή ποιά είσαι, είσαι θεός/θεά, αναλόγως ποιόν έχετε απέναντί σας. Ξέρω ότι ενσαρκώθηκες κι εσύ σ’ αυτό τον πλανήτη και σέβομαι το παιχνίδι σου. Σ’ ευχαριστώ που ενσαρκώθηκες και ξανασυναντηθήκαμε και πάλι. Χαιρετήστε τον νοερά. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πάλι πόσο επηρεάζετε την εσωτερική σας μεταμόρφωση, πόσο φως επιτρέπετε να εισρεύσει στη δική σας ζωή, στο πεδίο σας, αλλά και στο πεδίο του άλλου. ~ από την ανοιχτή σειρά πρακτικών εργαλείων ”Η Τέχνη της Δημιουργίας” 

~ Θέλω από δω και στο εξής να αντιλαμβάνεστε πλήρως ότι σε όποια κατάσταση, εμπειρία ή σχέση και αν έχετε βάλει τον εαυτό σας –γιατί εμείς βάζουμε τους εαυτούς μας να παίζουν αυτά τα παιχνίδια, οι άλλοι είναι εκεί για να παίξουν τον ρόλο τους–, δεν χρειάζεται να συγχωρέσετε ποτέ κανέναν. Εφόσον μπορείτε να έρθετε σε ηρεμία και σε ειρήνη με τον εαυτό σας, να ζητήσετε από τον εαυτό σας συγχώρεση και να του πείτε ότι τον αγαπάτε και ότι διαλύονται όλοι οι λόγοι για τους οποίους στήσατε αυτό το παιχνίδι. Θέλω να αναγνωρίσετε αυτή την αλήθεια και το δεδομένο ότι όλοι είμαστε συνδεδεμένοι. Η δική σας απόφαση, η δική σας πρωτοβουλία και τα βήματα που θα κάνετε εσείς θα είναι ο καταλύτης της εξέλιξης μιας κατάστασης, ενός αποτελέσματος. Αυτά θα παίξουν πάντα τον πρωταρχικό ρόλο. ~ από το ειδικό σεμινάριο ”Αξία Ενοποιημένου Εαυτού.”

~ Και βέβαια δεν υπάρχουν πρωτεία, δεν υπάρχει ο καλύτερος. Καλύτερος είναι εκείνος που ακολουθεί την δική του πορεία της δικής του καρδιάς, το δικό του μονοπάτι, όταν απολαμβάνει μέσα στην χαρά, θαυμάζει το γύρω περιβάλλον και τον κόσμο γύρω του. Αυτό είναι το ζητούμενο σε αυτή την φάση. Γιατί για να γίνει η αναγέννηση, να αναδυθεί ο νέος μας εαυτός, χρειάζεται να επιτρέψουμε πρώτα στον παλιό μας εαυτό να πεθάνει, ευγνωμονώντας τον όμως για όλες τις εμπειρίες, για όλες τις διαπιστώσεις που μπορεί να είχαμε, για όλες τις δύσκολες προκλήσεις και τα μαθήματα που πήραμε. Να επιτρέψουμε με χάρη να έρθει η ανάσταση, η ανάσταση αυτού του νέου εαυτού, ο οποίος όμως έχει την γνώση ότι υπάρχει υποστήριξη και ξέρει ότι όλος ο κόσμος τον στηρίζει απ’ την στιγμή που τον στηρίζει ο ίδιος του ο εαυτός και γνωρίζει ότι ο ίδιος του ο εαυτός είναι όλος ο κόσμος, ώστε να μπορέσει αυτό το πλάσμα που είστε εσείς να ανοίξει τα φτερά του. ~ κύκλος σεμιναρίων ”Γίνομαι Μαγνήτης Συγχρονικότητας” 

Αφουγκραστείτε αυτές τις έννοιες, ιδέες, καθοδηγήσεις………προέκυψαν μέσα από την ροή της αλήθειας από σεμινάρια, ενεργοποιήσεις, εσωτερικά ομαδικά ταξίδια. Γράψτε τα στο δικό σας ημερολόγιο και συνδεθείτε αληθινά με εκείνο που συνηχεί με την καρδιά σας και  έχει να σας πει, φανερώσει, βοηθήσει να εν-θυμηθείτε το Θεϊκό, Ακτινοβόλο Ον που αληθινά Είστε.

Καρδιά με Καρδιά,

Βικτώρια Καρυπίδου

Μοιραστείτε το………..εάν το λέει η καρδιά σας!

arrow